Dossiers
Profielen van 10 personen uit het onderzoek. Elk dossier toont de rollen in de tijd, de belangrijkste relaties en de bronnen waarop het rust.
10 dossiers
Theo Sandfort
Sociaal psycholoog die in de jaren 1980 als promovendus aan de Universiteit Utrecht onderzoek deed naar pedofiele relaties. Hij deed daarvoor twee studies. Een ervan was gebaseerd op interviews met 25 jongens die een relatie met een pedofiel hadden; volgens de samenvatting van zijn artikel werden die relaties 'overwegend positief' ervaren en ontbrak bewijs van uitbuiting of misbruik. Sandfort verklaarde in december 2020 dat hij seksuele contacten tussen volwassenen en kinderen nooit heeft bepleit. Werd later hoogleraar aan Columbia University (New York) en past-president van de International Academy of Sex Research. In december 2020 maakte de NYC Administration for Children's Services (ACS) bekend niet langer met hem te werken, nadat critici fragmenten van zijn onderzoek uit de jaren 1980 via sociale media hadden verspreid. ACS bleef achter zijn onderzoek naar LGBTQ-jongeren in de pleegzorg staan. Volgens de NYT stond het onderzoek uit de jaren 1980 op het cv dat hij in 2015 aan ACS stuurde; ACS zegt alleen een versie zonder dat onderzoek te hebben.
10 rollen · 8 relaties · 10 bronnenDossierEdward Brongersma
PvdA-senator, jurist en activist die in 1979 de Brongersma Stichting oprichtte voor onderzoek naar seksualiteit van jeugd. Publiceerde meer dan 1200 werken, waaronder het encyclopedische 'Loving Boys' (1986). Was lid van het hoofdbestuur van de NVSH en pleitte openlijk voor decriminalisering van seksuele contacten tussen volwassen mannen en geslachtsrijpe jongens.
9 rollen · 8 relaties · 9 bronnenDossierHanneke de Graaf
Programmamanager Kennisontwikkeling en senior onderzoeker bij Rutgers, gespecialiseerd in seksuele ontwikkeling over de gehele levensloop. Projectleider van de grootschalige bevolkingsstudies 'Seks onder je 25e' en 'Seksuele Gezondheid in Nederland'. Was co-onderzoeker van 'Seks in de Groei' (2003), een door de Brongersma Stichting gefinancierd onderzoek naar seksuele ontwikkeling van kinderen.
7 rollen · 6 relaties · 7 bronnenDossierLex van Naerssen
Psycholoog en universitair hoofddocent seksuologie aan de Universiteit Utrecht. Executor van het testament van Edward Brongersma en beheerder van diens archief. Co-editor van het controversiele Journal of Homosexuality Vol. 20 (1990) over 'Male Intergenerational Intimacy'. Volgens NRC (31 augustus 1999) voerde hij een kort geding tegen twee seksuologen die hem uit de Brongersma Stichting hadden gezet omdat hij zijn werk als executeur-testamentair niet goed zou doen. Volgens BoyWiki waren dat de conservators Wafelbakker en Straver, die in 1999 foto's en persoonlijke geschiedenissen uit het archief wilden vernietigen. Van Naerssen verzette zich daartegen en kreeg in augustus 1999 tijdelijk uitstel van de rechter.
6 rollen · 5 relaties · 5 bronnenDossierCees Straver
Arts, jurist en directeur van het NISSO (Nederlands Instituut voor Sociaal Seksuologisch Onderzoek). Bekleedde sleutelposities in meerdere organisaties: bestuurslid van de Brongersma Stichting, conservator na Brongersma's dood, en secretaris/penningmeester van het FWOS. Was co-promotor van het promotieonderzoek van W.R. Piternella; de Brongersma Stichting droeg 25.000 euro bij aan zijn onderzoek op Aruba dat daar een onderdeel van is.
6 rollen · 5 relaties · 6 bronnenDossierMarga Reniers
Psycholoog-seksuoloog werkzaam bij de Rutgers Stichting. Hield voorlichtingsbijeenkomsten voor ouders over seksuele opvoeding en grenzen. Sprak op de themadag 'Jeugd en Seksualiteit' (1987) van het Humanistisch Verbond en was deelnemer aan een tafelgesprek in het tv-programma 'Sex op de wip'.
6 rollen · 5 relaties · 4 bronnenDossierMary Zeldenrust-Noordanus
Psycholoog-psychotherapeut en voorzitter van de NVSH (1962-1969). Was medeoprichter van het NISSO en betrokken bij de afsplitsing van de NVSH-consultatiebureaus naar de Rutgers Stichting. Hiermee was zij een sleutelfiguur in het ontstaan van de institutionele voorlopers van het huidige Rutgers.
5 rollen · 3 relaties · 3 bronnenDossierPieter Wijnsma
Directeur van de Rutgers & Nisso Groep (interviewd in 1999). Vertelde in 1999 dat hij meer dan twintig jaar eerder als NVSH-vormingswerker met basisschoolleerlingen besprak wat masturbatie is en hoe je het kunt doen. Hij zei toen tegen de kinderen: 'Als je dat wilt, probeer het maar eens uit.' Hij vond dat de lustkant nog heel weinig aan bod kwam in seksuele opvoeding. Deed in de vroege jaren 80 mee aan het promotieonderzoek van Theo Sandfort, waarbij hij interviews hield met pedofielen en jongeren in pedofiele relaties.
3 rollen · 3 relaties · 1 bronDossierJany Rademakers
Onderzoeker en projectleider bij NISSO/Rutgers Nisso Groep. Was projectleider van het onderzoek 'Seks in de Groei' (2003), een verkennend onderzoek naar seksuele ontwikkeling van kinderen en jeugdigen dat in opdracht van de Brongersma Stichting werd uitgevoerd.
2 rollen · 3 relaties · 3 bronnenDossierFrits Wafelbakker
Kinderarts en voormalig directeur Jeugdgezondheidszorg bij het Ministerie van Volksgezondheid. Was conservator van de Brongersma Stichting na Brongersma's dood (1998). Besloot volgens BoyWiki in 1999 samen met Cees Straver de foto's en persoonlijke geschiedenissen uit het archief te vernietigen in overeenstemming met de recente kinderpornowet. Volgens dezelfde bron had Wafelbakker aan die wet meegeschreven. Ondertekende ook de COC-petitie zedelijkheidswetgeving (1987).
5 rollen · 5 relaties · 3 bronnen